Ostatnie dwa dni w Antaly

Część górską mieliśmy już za sobą, bardziej ekstremalne było zwiedzanie Antalyi

Widok na dachy starego miasta.

Spuścizna Licjan (właśnie od nich miał nazwę nasz szlak) dobrze zaprezentowana jest w muzeum archeologicznym w Antalyi. Gorąco polecam muzeum wszystkim maniakom starożytności.

Kiedyś to się ludzie potrafili bawić… co prawda ta scenka została przedstawiona na sarkofagu.

Nowoczesna Antalya a w tle ‘nasze’ góry.

Zejście z Tahali

Jednak jak to w Turcji bywa noc była z piorunami ale rano mieliśmy piękną pogode.

Tahtali Dagi - atak szczytowy

Rozrzedzone powietrze i odmrożenia nie zatrzymały nas przed zdobyciem szczytu..

W drodze na szczyt..

Widok ze szczytu w kierunku zachodnim.

To już droga ze szczytu.

Jak schodziliśmy do noclegu pogoda nieco zaczęła się psuć - w nocy na około namiotu waliły pioruny.

Coraz bliżej Tahtali

..szczyt jest na wyciągnięcie ręki.

Jednak przed ‘atakiem szczytowym’ zrobiliśmy nocleg

i to samo miejsce o poranku

Chimera

Góra Tahtali (2366 m.n.p.m), do tej góry szliśmy i na tą górę wchodziliśmy dwa dni po wizycie w Olympos.

Ciekawe miejsce zwane Chimera, z ziemi wydobywa się gaz który płonie.

Ciągle pod górke, z 0m.n.p.m w ciągu 2 dni mieliśmy wejść na 2366m.n.p.m

Ania i dolina którą szliśmy.

Ciąg dalszy Lycian Way.. Olympos

Widok z drugiego noclegu.

Michał W. był wkurzony na komary, które nie dały mu spać w nocy. Rano wziął odwet na tych stworzeniach…strzelbę wypożyczył od myśliwych, którzy odwiedzili nas rano.

Pozostałości starożytnego miasta Olympos.

XV wieczna forteca położona koło Olympos.

Lycian Way dzień pierwszy i drugi

Noc spędzaliśmy w niewielkiej zatoczce.

To już następny dzień, dochodzimy do latarni położonej na Seven Capes.

Morze, morze, morze.. a później będą prawie same góry.

Szlak Licyjski - Lycian Way

Sprawa jest nieprawdopodobna! Cztery godziny od Gdańska można znaleźć miejsce gdzie są wysokie góry na 2300 m n.p.m, ciepłe morze i mieć gwarancję pogody. Nie wierzycie? Jednak to jest prawda! Kupujecie bilet czarterowy last minut w cenie około 400zł (w obie strony) do Antalyi, wsiadacie w samolot i po 3h lotu i 1h jazdy busikiem jesteście w konkretnych górach i to jeszcze na początku bardzo znanego na świecie szlaku Lycian Way. Kuriozalną sprawą jest to, że szlak jest całkowicie nieznany w Polsce. Na sieci znalazłem tylko JEDNĄ polską relację z tego szlaku! W Anglii ten szlak zajął czołowe miejsca w rankingach najciekawszych długodystansowych szlaków. Właśnie te entuzjastyczne recenzje spowodowały, że w październiku 2009 z Anią i Michałem przeszliśmy mały odcinek tego szlaku. W kolejnych postach zobaczycie zdjęcia z tego szlaku i sami osądzicie czy warto się tam wybrać. Dodam tylko, że całość 5 dniowego wypadu kosztowała 1300zł (wliczając koszty transportu, przelotu, nocleg w hotelu w Antayi, wizytę w łaźni tureckiej, parę wizyt w restauracji i kupione w Polsce jedzenie). Osoby zainteresowane tym szlakiem odsyłam na strone Trekking in Turkey

Niestety jechaliśmy w niezbyt dobrym terminie i już nie było biletów lotniczych z Gdańska, tak więc musieliśmy odbyć ekstremalną podróż PKP do Katowic.

Antalya, a w tle nasze góry!

Nasz punkt startowy..na początek była kąpiel.

Lycian Way i PCT

Jest szansa, że w najbliższym czasie kupimy tanie bilety do Antaly’i dzięki czemu będziemy mogli przejść kawałek Lycian Way. Trasa ta w Polsce jest właściwie nieznana, na zachodzie zaliczana jest do najlepszych tras pieszych na świecie. Jak wyjazd wypali za parę tygodni na blogu pojawią się nowe zdjęcia z Turcji, tym razem z śródziemnomorskiego wybrzeża.

Muszę się przyznać, że od dłuższego czasu kiełkuje drugi pomysł - przejście małego fragmentu Pacific Crest Trail w USA. Myślę, żeby zrealizować ten plan późną wiosnę. O przejściu całości przynajmniej na razie mogę tylko pomarzyć - całość to 4300km i zwykle zajmuje pół roku. Podobno przejście tego szlaku zmienia człowieka…. a dobrze byłoby zmienić odrobinę na ‘plus’ swój charakter. Właściwie to zakładam, że z całą pewnością przejdę cały ten szlak tylko może trzeba będzie poczekać na to kila może kilkadziesiąt lat. To jest te jedno z tych marzeń dla których warto żyć.

Istambuł - fajne miasto

Powrót z Aleppo do Istambułu

Parę migawek zrobionych z autobusu z drogi powrotnej do Istambułu. Miasto Kahramanmaras

Góry ciągnące się po horyzont niedaleko miasta Kahramanmaras

Krajobrazy Anatolii

Anatolia i droga do granicy

Jeden dzień w Kapadocji i w drogę dalej..coraz bliżej granicy turecko-syryjskiej. Przestrzeń, naprawdę dużo powietrza, rozlegle przestrzenie to co bardzo lubię i za czym tęsknie. Niespełnione marzenie - widzę ładny krajobraz, zatrzymuję się… niestety nawet na wycieczce zawsze jest ten pęd, pogoń za uciekającym królikiem, jak w życiu. Poniższe zdjęcia zostały zrobione z autobusu.