Durian..

..Jagodzian rambutan albo krócej rambutana..

..czapetka samarangijska ang.water apple..

.. fleszowiec ang.soursop

… Dimocarpus longan ang.longan / dragon eye

…Słodliwka pospolita / Lansium parasiticum albo duku …

..Guava

Poniżej parę dań z targu z Hoian.

Przede wszystkim należy do autobusu wsiąść i upewnić się czy nasze bagaże też jadą z nami. Oczywiście bagaże jadą na dachu a pan układający bagaże wsiada przez okno.

Po drodze mamy przerwę na jedzenie i oczywiście na sikanie..oczywiście przerwa na sikanie nie oznacza, że będziemy mogli skorzystać z toalety. Po prostu wysiadamy i szukamy miejsca, z tym że jest mały kłopot bo na zewnątrz jest przeraźliwie ciemno a dodatkowo pobocze jest porośnięte tropikalną przyrodą. Co ciekawe autobus w połowie nocy zatrzymuje się na pół godziny, kierowca musi się chwilę zdrzemnąć – przecież nikt nie chce wypadku. Za to ranem można liczyć na porządną porcję laotańskiej disco-polo.

Jedzenie w przydrożnej jadłodajni jest dla prawdziwych twardzieli, nie wiesz co jesz (do wyboru były np. pieczone szczury) i nie masz pojęcia w jakich warunkach to było przygotowane.

Po 17 godzinach jazdy, pokonujesz jakieś 400km drogi..ale w końcu wjeżdżasz w tereny zamieszkałe przez mniejszości etniczne.

Na lotnisku w Tel Avivie spędziliśmy cały dzień.. służby lotniska ogłosiły strajk tak więc zostaliśmy na lodzie. Nie dostaliśmy ani jedzenia ani opcji noclegu. Sprzęt biwakowy znowu się przydał tak więc na kolacje była klasyczna chińska zupka.

Tak sobie radzili z miejscem do spania na lotnisku pasażerowie.

#img4 caption=’Stambuł’#

Widok na dachy starego miasta.

Spuścizna Licjan (właśnie od nich miał nazwę nasz szlak) dobrze zaprezentowana jest w muzeum archeologicznym w Antalyi. Gorąco polecam muzeum wszystkim maniakom starożytności.

Kiedyś to się ludzie potrafili bawić… co prawda ta scenka została przedstawiona na sarkofagu.

Nowoczesna Antalya a w tle ‚nasze’ góry.

W drodze na szczyt..

Widok ze szczytu w kierunku zachodnim.

To już droga ze szczytu.

Jak schodziliśmy do noclegu pogoda nieco zaczęła się psuć – w nocy na około namiotu waliły pioruny.

Jednak przed ‚atakiem szczytowym’ zrobiliśmy nocleg

i to samo miejsce o poranku

Ciekawe miejsce zwane Chimera, z ziemi wydobywa się gaz który płonie.

Ciągle pod górke, z 0m.n.p.m w ciągu 2 dni mieliśmy wejść na 2366m.n.p.m

Ania i dolina którą szliśmy.

Michał W. był wkurzony na komary, które nie dały mu spać w nocy. Rano wziął odwet na tych stworzeniach…strzelbę wypożyczył od myśliwych, którzy odwiedzili nas rano.

Pozostałości starożytnego miasta Olympos.

XV wieczna forteca położona koło Olympos.