hiking – Szymic Life

Przeprawa przez rzekę

Szymic — Mon, 16 Apr 2018 10:09:49 +0000

Jest dżungla, to musi być też przeprawa przez rzekę. Przyznam się szczerze, że nie pytałem się jak będzie wyglądał szlak w dżungli, tak więc jak doszliśmy do rzeki to byłem zaskoczony, że będziemy tę rzekę przekraczać tratwą wątłej budowy.
Tratwa była na tyle prowizoryczna, że jak ja wszedłem na nią z moim plecakiem to zanurzyła się całkowicie. Tak więc momentalnie zamoczyłem całe spodnie i buty. Jak patrzyłem z brzegu jak pokonują tą rzekę dziewczyny to się modliłem, żeby nic się nie stało, prąd był naprawdę mocny. Wywrotka oznaczałaby, że tracimy plecak a dodatkowo była groźba, że nurt może pociągnąć za sobą pasażera tratwy. Oczywiście w trakcie przeprawy nikt nie myślał o takich detalach jak kamizelki ratunkowe albo o tym, że woda była mętna a my w niej siedzimy po pas…ciekawe jakie pasożyty znalazłyby Panie z Instytutu Chorób Tropikalnych w tej rzece?

Przygoda w górach północnego Laosu

Szymic — Fri, 13 Apr 2018 09:55:23 +0000

Do Phongsali nie dotarliśmy po to, aby podziwiać góry z hotelowego okna.Celem było upapraniem się błotem w dżungli a przy okazji odwiedzić parę wsi zamieszkałych przez mniejszość etniczną Akha w górach.
Powiem szczerze, myślałem, że Phongsali to miasto podobne do naszego Zakopanego. Czyli kurort z olbrzymią ilością turystów, którzy są „prowadzani” przez przewodników po górach. Jakie było moje zdziwienie jak się okazało, że jedynymi turystami w mieście jesteśmy my i dwójka kobiet z Francji W górach tłoku też nie było, właściwie to żadnych turystów nie spotkaliśmy w trakcie trzech dni marszu.
Właściwie przy organizowaniu przewodnika spotkaliśmy jeszcze paro osobową grupę która właśnie wróciła z wycieczki. Na nasze pytaniu, czy warto wybrać się w góry-powiedzieli, że jak najbardziej warto, ale było naprawdę ciężko. Takiej odpowiedzi oczekiwałem!

Jako że w Laosie nie ma szlaków turystycznych ani żadnej infrastruktury turystycznej samodzielne chodzenie po górach jest mocno skomplikowane tak więc byliśmy skazani na przewodnika. Nie jestem fanem przewodników, ale w tym przypadku był to bardzo dobry pomysł, nasz przewodnik znał lokalny język i trasę a dodatkowo był bardzo kontaktowy i pomocny.

Żeby dotrzeć na miejsce startu, przez godzinę jechaliśmy samochodem terenowym a później przez godzinę płynęliśmy wąską łodzią. Ze względu na mocny prąd związany z porą deszczową, Pan z łodzi w pewnym momencie powiedział że dalej nie może płynąć i musi nas wysadzić wcześniej. Oczywiście „wcześniej” żadnej ścieżki nie było i przez pierwszą godzinę czuliśmy się jak Vietcong przedzierając się przez dżunglę. Było naprawdę ciepło, zero wiatru i dodatkowo 100% wilgotność. Pot lał się strużkami, ale dziewczyny były bardzo dzielne i po godzinie doszliśmy do pierwszej osady, ale o tym w następnym wpisie.

Andora – Ostatni dzień na szlaku GR11

Szymic — Mon, 02 Nov 2015 07:35:36 +0000