Algonquin – Szymic Life

Kanada – dzień ostatni w kanoe

Szymic — Thu, 03 May 2012 11:46:14 +0000

Przy Cache Lake była kiedyś stacja kolejowa i ośrodek Highland Inn. Było to miejsce do którego tłumnie zjeżdżali turyści na początku XX wieku. Poniżej dwa archiwalne zdjęcia z publikacji A pictorial History of Algonquin Provincial Park. Ciekawe wydawnictwo i dostępne w sklepiku rangers’ów za przysłowiowe 2$.

Jeden z ładnych domków letniskowych na Cache Lake.

Udało się, pamiątkowe zdjęcie na koniec.

Tego zwierzaka spotkałem przy wypakowywaniu kanoe.

Kanada – Dzień piąty w kanoe

Szymic — Sat, 28 Apr 2012 11:13:08 +0000

Wiało, naprawdę mocno wiało. Pierwsze jezioro pokonałem w ekspresowym tempie bo płynąłem z wiatrem. Niestety ostatnie na trasie nie byłem w stanie pokonać. Wiatr wiał z boku i momentalnie spychał mnie na brzeg. Co gorsza była duża fala i miałem obawy, że fale przewrócą kanoe. Tego dnia się poddałem i postanowiłem czekać na lepszą pogodę. Zatrzymałem się koło domu letniskowego,
gdzie spędziłem noc.

Moje kanoe czeka na mniejszy wiatr i fale.

Domek letniskowy, tu spędziłem noc, ech że takich domków letniskowych nie ma w Polsce i to jeszcze w takich ładnych miejscach. Z chęcią spędzałbym w takim miejscu weekendy.

Kanada – Dzień czwarty w kanoe

Szymic — Wed, 25 Apr 2012 08:00:01 +0000

W czwartym dniu wycieczki nie było łatwo – deszcz, wiatr i zimno. Tego dnia pokonałem największy dystans na całej wycieczce, płynąłem od rana do 17tej. Przez mocny wiatr bardzo ciężko było sterować kanoe, tak więc na co większym jeziorze płynąłem zygzakiem, z całą pewnością kanoe nie jest idealną jednostką na akweny gdzie mocno wieje i gdzie płynie się samemu. Nocą temperatura spadła do około 4C tak więc musiałem spać w czapce

Nocleg na Harnes Lake

Kanada – Dzień trzeci w kanoe

Szymic — Mon, 23 Apr 2012 07:52:20 +0000

Pobudka o wschodzie słońca, pakuje kanoe i w drogę. Kompletny brak wiatru, jezioro przypomina tafle lodu.

Pogoda tego dnia była stabilna, nie świeciło słońce ale też nie padało. Natomiast co mnie nieźle zmartwiło, to że w trakcie przenoszenia kanoe skręciłem sobie kostkę. Chodzenie sprawiało, ból i zastanawiałem się czy dam radę chodzić a tym bardziej przenosić kanoe następnego dnia.

Po trzech dniach płynięcia spotkałem pierwszych ludzi, co prawda widziałem ich z odległości kilometra i chyba oni mnie nie zauważyli.

Na nocleg zatrzymałem się nad jeziorem McGarvey

Kanada – Frank Lake

Szymic — Sat, 21 Apr 2012 18:40:21 +0000

Ostatnia porcja zdjęć z Frank Lake

Panorama z obozowiska, tym razem przy zachodzie słońca. Żeby zobaczyć ją w wyższej rozdzielczości wystarczy kliknąć na poniższe zdjęcie.

Kanada – Frank Lake

Szymic — Thu, 19 Apr 2012 18:32:55 +0000

Kolejne porcja zdjęć z wyspy

Panorama z obozowiska, żeby zobaczyć ją w wyższej rozdzielczości wystarczy kliknąć na poniższe zdjęcie.

Kanada – Dopływam do Frank Lake

Szymic — Tue, 17 Apr 2012 18:21:53 +0000

Popołudniem dopływam do Frank Lake. Niewielkie jezioro, otoczone gęstym lasem. Rozbijam się na malutkiej wyspie (widoczna na Google Map). Jeden z najbardziej niesamowitych noclegów. Zero śladów cywilizacji, żadnego człowieka tylko dziwne odgłosy dobiegające z lasu. Rozpalam ognisko i do 22ej przy nim siedzę. Wydaje mi się, że w oddali słychać wycia wilków (w Algonquin jest duża populacja tych zwierząt).

Po prawej wyspa na Frank Lake, tu spałem.

Skalny brzeg wyspy widziany z obozowiska.

Kanada – Dzień drugi w kanoe

Szymic — Sun, 15 Apr 2012 18:11:29 +0000

Poniżej początek feralnej przenioski. Jedna z dłuższych bo miała 2km, tak więc po przeniesieniu wszystkich rzeczy miałem za sobą 6km. Jednak nie był to koniec ‚spaceru’, jak już miałem wsiadać do kanoe okazało się, że nie mam GPS Urządzenie się oczywiście znalazło ale w miejscu gdzie robiłem zaczynałem przenioskę, tak więc sumarycznie zrobiłem 10km. Dobre jest to że jak nosiłem kolejną porcje rzeczy, poprzednia porcja leżała bez opieki (a często na wierzchu leżały dokumenty, aparat czy GPS) jako, że to Kanada a po drugie właściwie raz na dzień,dwa kogoś spotykałem nawet nie było zagrożenia, że coś może zginąć.

Dwa tygodnie przed moim przyjazdem znikł lód z jezior tak więc niewiele było oznak wiosny. Jednak pojedyncze kwiaty spotykałem na trasie przeniosek. Poniżej jeden z przykładów.

Kanada – Pen Lake wschód słońca

Szymic — Fri, 13 Apr 2012 18:00:59 +0000

Na wypadach gdzie nocuje w namiocie (zwłaszcza gdy jadę na wyjazd sam) największa niedogodnością dla mnie jest, to że po zachodzie słońce nie ma co robić. Czytać przy czołówce można godzinę, dwie ale prędzej czy później przydałaby się jakaś odmiana..zwykle kończy się na tym, że koło 22ej idę spać. Jeśli tak wcześnie chodzę spać to jest pewne, że też wcześnie rano się obudzę i tak było nad Pen Lake. Wstałem jeszcze przed wschodem, słońca gdy cały krajobraz był szary, nieoświetlony porannym światłem.

20 minut, później okolice jeziora wyglądały zupełnie inaczej.

a deser duża panorama, jeśli chcecie zobaczyć ją w pełnej rozdzielczości należy kliknąć na zdjęcie. Co jest piękne to pomimo, że zdjęcie obejmuje 180 stopni nie dopatrzycie się jakichkolwiek śladów bytności ludzi w okolicy, jeśli byłaby to Polska na zdjęciu byłoby 5 pomostów i 20 szkaradnych domków letniskowych.

Kanada – Whitney i pierwszy dzień w kanoe

Szymic — Sat, 07 Apr 2012 22:45:01 +0000

Po załatwieniu wszystkich formalności, zostałem przewieziony do Whitney gdzie pan zwodował mój kanoe. Na początek zadał sakramentalne pytanie czy już pływałem kanoe i czy wiem jak się pływa..po krótkim namyśle odpowiedziałem, że tak. W sumie nie skłamałem. Z tym, że ostatni raz w kanoe siedziałem lat temu 25 i to jako dziecko. Po pierwszych metrach pokonanych w kanoe moją teoria wiosłowania całkowicie się nie sprawdziła..okazało się że nie da rady wiosłować raz z jednej raz z drugiej strony. Metodą prób i błędów odnalazłem prawidłową metodę i po godzinie pływałem jak zawodowiec, a może lepiej napisać prawie jak zawodowiec.

W ciągu paru dni miałem pokonać 60km po jeziorach w tym 13km przeniosek czyli miejsc gdzie trzeba przenosić kanoe (od taki koloryt tego regionu). Trasa nie była trudna, natomiast olbrzymią zaletą tego rejonu było to, że odwiedzony przeze mnie region był bardzo mało popularny. Prze pierwsze 3 dni spotkałem tylko 1 osobę. Po drodze nie było żadnych osad ludzkich, natomiast dwa razy widziałem łosie.

Trasa wycieczki.

Wysiadam z kanoe i przede mną pierwsza przenioska, niektóre miały 2km. Jako, że za jednym razem nie byłem w stanie przenieść wszystkich rzeczy zdarzało się, że na przeniosce robiłem i 10km (te 10km zrobiłem jak musiałem się wracać 2km i szukać GPS którego zostawiłem przy wyciągania kanoe z wody)

Wydawać się może, że roślinność powinna być taka jak w Polsce, bo przecież to prawie ta sama szerokość geograficzna. Teoretycznie tego powinniśmy się spodziewać jednak oprócz dobrze znanych gatunków rosły tutaj zupełnie mi nieznane drzewa. Przykładem może być widoczny na zdjęciu (prawdopodobnie) świerk czerwony.

Kanada – Madawaska

Szymic — Thu, 05 Apr 2012 23:58:02 +0000

Po po południu dojeżdżam do małej wioski Madawaska i stawiam się w wypożyczalni sprzętu. Okazuje się, że muszę poczekać do ranka następnego dnia na właściciela wypożyczalni. Uczynny pracownik podwozi mnie parę kilometrów na południe nad brzeg rzeki Madawaski, gdzie mogę bez opłat rozbić namiot.

Widok właściwie z namiotu pod wieczór i o poranku.

Kanada – Przejazd z Toronto do Huntsville

Szymic — Sun, 01 Apr 2012 22:31:11 +0000

Rano wyruszyłem z Toronto pociągiem do Huntsville tu łapałem stopa do Madawaski i koło 14tej byłem na miejscu przed wypożyczalnią kanoe.

Poniżej trasa mojego przejazdu. Kolejne kropki od lewej do prawej to Toronto, Huntsville, Madawaska i Ottawa do której pojechałem również stopem po zakończeniu spływu.

Poniżej parę zdjęć z jazdy pociągiem do Huntsville

Prosto z Kanadyjskiego lasu

Szymic — Wed, 18 May 2011 02:28:24 +0000

Takiej sytuacji jeszcze nie miałem. Śpię ‚prawie’ w dziczy natomiast relacje zapisuję na laptopie. Za późno dojechałem do wsi Madawaskia gdzie miałem wypożyczyć kajak i zamiast spać na trasie którą miałem pokonywać kanoe to śpię parę kilometrów od wsi. Namiot rozłożyłem w cieniu sosen a właściwie co przypomina sosnę bo sosną na pewno nie jest patrząc na wygląd szyszek i długość igieł. Na zachód 20m od namiotu widać pozostałości cywilizacji asfaltową drogę co prawda samochód pojawia się na niej średnio raz na godzinę, natomiast na wschód od namiotu płynie leniwie rzeka i tu rozpoczynają się
mokradła i gęsty las. Najbardziej zaskakujący jest odgłos lasu, oprócz kumkania żab słychać odgłosy zupełnie mi nieznanych zwierząt.
Jednak nawet żaby nie brzmią jak te które znam z Polski,kumkają jakby falsetem. Jest naprawdę głośno, poziom dźwięku przekracza dobrze mi znane odgłosy dżungli. Odgłosy i krajobraz w odludnych miejscach budzą niewielki lęk zwłaszcza gdy zapada zmrok i śpię sam, kiedyś te uczucie było wręcz
paraliżujące. Co ciekawe bardziej boję się spać w Polsce niż w takiej Kanadzie a wynika to z tego, że boję się ludzi których można potencjalnie spotkać a nie przyrody. Ze względu na to, że w Kanadzie ludzi w takich miejscach nie ma, nie muszę nikogo się obawiać, przyroda jest dla nas obojętna, nie jest agresywna ale pomocy też nie możemy od niej oczekiwać. Oprócz wspomnianego lęku, pojawia się też
uczucie małości człowieka w zestawieniu z naprawdę dziewiczą naturą. Tu nie ja jestem panem tu panuje przyroda, ja muszę się do tego środowiska zaadoptować i przestrzegać narzuconych odgórnie reguł.
P.S Piszę to w namiocie mogę powiedzieć jedno z całą pewnością projektanci namiotu nie przewidzieli, takiej sytuacji, że można mieć w nim laptop. Namiot jest tylko odrobinę dłuży niż ja przez to muszę mieć podkurczone nogi żebym mógł rozłożyć ekran od laptopa.