część druga i na razie ostatnia, trzy ostatnie części będę próbował pokazać na Kolosach.

Mt.Cameroon jeden z największych wulkanów Afryki a już na pewno najwyższa góra Afryki Zachodniej. Ze względu na to, że góra leży cztery stopnie od równika i wznosi się od poziomu morza w trakcie podejścia przecięliśmy kilkanaście stref klimatycznych. W trakcie mojej wycieczki miałem okazje zobaczyć miejsce ostatniej erupcji z 2000r jak również udało nam się wejść na najwyższy punkt góry. Zdjęcie z banera przedstawia Krzyśka właśnie w najwyższym punkcie 4095 m.n.p.m walczącego z huraganowym wiatrem.

Jezioro Maga a właściwie sztuczny zalew leży w północno-wschodniej części Kamerunu i swoją wschodnią częścią graniczy z Czadem. My odwiedziliśmy te miejsce ze względu na hipopotamy, które upodobały sobie ten sztuczny zbiornik, jednak dla mnie bardziej ciekawy był aspekt ludzki. Jako, że Kamerun to kraj biedny na jeziorze nie było żadnej motorówki (oprócz naszej), tak więc rybacy poruszali się czółnami własnej produkcji i właśnie taki obraz uwieczniłem na zdjęciu.

Park Narodowy Waza w Kamerunie. Obejmuje dość duży obszar sawanny i chroni między innymi takie zwierzęta jak lwy, słonie, żyrafy, gazele czy antylopy. My do parku dotarliśmy w porze suchej, ziemia była spękana zieleni niewiele, było przeraźliwie gorąco. Jedynym miejscem gdzie można było znaleźć cień były pojedyncze okazy akacji.

Park Narodowy Morrocoy. Położony jest nad morzem Karaibskim. Chroni zespół wysp w dużej części porośniętych lasami namorzynowymi. Jest to też idealne miejsce do kąpieli. Miejsce ze zdjęcia to przesmyk między dwoma niewielkimi wyspami. Jako, że wyspy leżą bardzo blisko morza, morskie fale wymuszały ruch wody niczym w rzece. Rezultat tego był taki, że zamiast mętnej wody i mulistego dna charakterystycznego dla lasów namorzynowych była woda kryształ i śnieżno biały piasek.

To już Polska i Radek w Słowińskim Parku Narodowym. Niesamowite miejsce, zwłaszcza jeśli znajdzie się w terminie gdy jest mniej turystów. Miejsce potwierdzające przysłowie – cudze chwalicie swego nie znacie.

Pogoda tego dnia nie była doskonała..

Tak wyglądały nogi pod koniec dnia..

Pola żużlu wulkanicznego, Krzysiek, Michał i nasz przewodnik.

Okolice miejsca gdzie spędzaliśmy nocleg.

Michał K. i zastygłe pola lawowe.

Kolejna ciekawa roślina na trasie.

Już niedaleko do szczytu

Panorama ze szczytu (w większej rozdzielczości TUTAJ)

Zejście ze szczytu – schodzimy drugą stroną wulkanu.

Mount Cameroon znany jest z dużej ilości endemitów. Zapewne to jeden z nich.

Portret autora bloga.. nie było lekko

W pociągu relacji Ngaoundere – Younde

To już odcinek autobusowy

a to sawannowy ludek spotkany w górach Mandara

Jedna z wiosek zamieszkałych przez chrześcijan.

Zdjęcie nieszczególne ale daje pogląd gdzie rozstawiliśmy namiot – ta noc była mega gorąca. Nasza zimowa ‚trójka’ (mowa o namiocie) średnio sprawdzała się w warunkach afrykańskiej sawanny

Wyoroby rzemieślnicze, produkowane we wsi położonej niedaleko granicy z Nigerią.

Krzysiek i Michał w trakcie zakupu pamiątek, w tle 20to osobowa grupa dzieci obserwująca nasze poczynania.

Grób animistów.

W górach Mandara mijaliśmy dziewczyny, które ‚produkowały’ mąkę, chyba z ryżu.

Na afrykańskim targu można spróbować lokalnego piwa

Mało kto rozpozna te orzeszki chociaż nazwa jest dobrze wszystkim znana, są to orzeszki koli. Przeżuwane przez tubylców w celu pobudzenia.

Danie w lokalnej (ekskluzywnej) knajpie. W trakcie posiłku przez środek sali przebiegł olbrzymi karaluch Na talerzu kasawa (inaczej maniok) i niezidentyfikowane mięso w jakimś roślinnym sosie.