szykowna fryzura, odpowiedni dobór koszulki i się lansujemy na rzece

Moje kanoe czeka na mniejszy wiatr i fale.

Domek letniskowy, tu spędziłem noc, ech że takich domków letniskowych nie ma w Polsce i to jeszcze w takich ładnych miejscach. Z chęcią spędzałbym w takim miejscu weekendy.

Nocleg na Harnes Lake

Pogoda tego dnia była stabilna, nie świeciło słońce ale też nie padało. Natomiast co mnie nieźle zmartwiło, to że w trakcie przenoszenia kanoe skręciłem sobie kostkę. Chodzenie sprawiało, ból i zastanawiałem się czy dam radę chodzić a tym bardziej przenosić kanoe następnego dnia.

Po trzech dniach płynięcia spotkałem pierwszych ludzi, co prawda widziałem ich z odległości kilometra i chyba oni mnie nie zauważyli.

Na nocleg zatrzymałem się nad jeziorem McGarvey

Panorama z obozowiska, tym razem przy zachodzie słońca. Żeby zobaczyć ją w wyższej rozdzielczości wystarczy kliknąć na poniższe zdjęcie.

Panorama z obozowiska, żeby zobaczyć ją w wyższej rozdzielczości wystarczy kliknąć na poniższe zdjęcie.

Poniżej początek feralnej przenioski. Jedna z dłuższych bo miała 2km, tak więc po przeniesieniu wszystkich rzeczy miałem za sobą 6km. Jednak nie był to koniec ‚spaceru’, jak już miałem wsiadać do kanoe okazało się, że nie mam GPS Urządzenie się oczywiście znalazło ale w miejscu gdzie robiłem zaczynałem przenioskę, tak więc sumarycznie zrobiłem 10km. Dobre jest to że jak nosiłem kolejną porcje rzeczy, poprzednia porcja leżała bez opieki (a często na wierzchu leżały dokumenty, aparat czy GPS) jako, że to Kanada a po drugie właściwie raz na dzień,dwa kogoś spotykałem nawet nie było zagrożenia, że coś może zginąć.

Dwa tygodnie przed moim przyjazdem znikł lód z jezior tak więc niewiele było oznak wiosny. Jednak pojedyncze kwiaty spotykałem na trasie przeniosek. Poniżej jeden z przykładów.

20 minut, później okolice jeziora wyglądały zupełnie inaczej.

a deser duża panorama, jeśli chcecie zobaczyć ją w pełnej rozdzielczości należy kliknąć na zdjęcie. Co jest piękne to pomimo, że zdjęcie obejmuje 180 stopni nie dopatrzycie się jakichkolwiek śladów bytności ludzi w okolicy, jeśli byłaby to Polska na zdjęciu byłoby 5 pomostów i 20 szkaradnych domków letniskowych.

W ciągu paru dni miałem pokonać 60km po jeziorach w tym 13km przeniosek czyli miejsc gdzie trzeba przenosić kanoe (od taki koloryt tego regionu). Trasa nie była trudna, natomiast olbrzymią zaletą tego rejonu było to, że odwiedzony przeze mnie region był bardzo mało popularny. Prze pierwsze 3 dni spotkałem tylko 1 osobę. Po drodze nie było żadnych osad ludzkich, natomiast dwa razy widziałem łosie.

Trasa wycieczki.

Wysiadam z kanoe i przede mną pierwsza przenioska, niektóre miały 2km. Jako, że za jednym razem nie byłem w stanie przenieść wszystkich rzeczy zdarzało się, że na przeniosce robiłem i 10km (te 10km zrobiłem jak musiałem się wracać 2km i szukać GPS którego zostawiłem przy wyciągania kanoe z wody)

Wydawać się może, że roślinność powinna być taka jak w Polsce, bo przecież to prawie ta sama szerokość geograficzna. Teoretycznie tego powinniśmy się spodziewać jednak oprócz dobrze znanych gatunków rosły tutaj zupełnie mi nieznane drzewa. Przykładem może być widoczny na zdjęciu (prawdopodobnie) świerk czerwony.

Musiałem dopłynąć do tego półwyspu po lewej stronie wygląda blisko jednak przepłynięcie tego dystansu zajął mi godzinę solidnego wiosłowania.

Czym bardziej się zbliżałem do półwyspu tym morze było spokojniejsze. Parę słów odnośnie rzeczy widocznych na kajaku zaczynając od lewej widzicie – pompkę do usuwania wody (przydatne po wywrotce), na mapie leży telefon komórkowy i GPS a po prawej jest rzutka.

Poniższe zdjęcia pięknie pokazuje jakie pływy są w tym rejonie. W momencie rozstawiania kuchenki na śniadanie kajak był przy samym brzegu po 0.5h ubyło 3-4m lądu:). W dalszej drodze powrotnej trochę się przestraszyłem jak pokonywałem zwężenie w jednym fiordzie, w ciągu paru minut woda nagle zaczęła płynąć jak w rzece i to szumiąc. Ja płynąłem pod prąd …. wtedy zdałem sobie sprawę co by się działo jakbym trafił na większe prądy – byłbym bezbronny.

Powrót na wyspę – morze się w końcu uspokoiło.

Zatoka Roscoe, tu zostawiam kajak i 2h podchodzę na pobliską górę.

Widok z górki na które wchodziłem, jak widać jest gdzie pływać kajakiem.

Ciekawostką zatoki Roscoe jest niezliczona ilość meduz, dosłownie tysiące. Mają tu dobre warunki do życia chociaż nie jest do końca jasne dlaczego akurat te miejsce jest dla nich idealne.

Takie cuda były pod wodą.

noc spędziłem na miniaturowej i dodatkowo malowniczej wyspie.

Jako że rano był akurat odpływ na plaży można było znaleźć dużą ilość…ostryg. Ostrygi były tu już zbierane 4000 lat temu w czasach gdy jedynymi panami tych regionów byli Indianie. Przy samym biwakowisku Indianie z szczepu Shalnmon, Klahoose i Homalo pozostawili górkę muszli po zebranych ostrygach.